Calle Cuna'daki ev

Merkezin başladığı yer

İşletmeci, Casa de la Memoria'nın 1999'un başlarında Sevilla'da bir flamenko kültür merkezi olarak kurulduğunu söylüyor. İlk evi Barrio de Santa Cruz'da, Calle Ximénez de Enciso'daydı. 2012'nin sonunda şu anki adresine, Calle Cuna 6'ya taşındı. İşletmeci projeyi bir merkez, bir müze ve bir tablao olarak tanımlıyor; bu da binada gösteri salonunun yanı sıra galeri odalarının da bulunmasını açıklıyor. Ayrıca bu çalışmayı, 1998'den bu yana geleneksel flamenkonun tarihini ve Endülüs'ün halk geleneklerini tanıtan kültür yöneticilerinin bir aile projesi olarak nitelendiriyor.

15. yüzyıldan kalma bir bina

İşletmeciye göre Calle Cuna'daki bina tarihî olup 15. yüzyıldan kalmadır. Binayı, çiçeklerle dolu bir iç avluya ve heybetli tuğla ile taş duvarlara sahip, Sevilya geleneğinin karakterini koruyan bir konak-saray olarak adlandırıyor. Merkezde, gösterilerin yapıldığı tiyatronun yanı sıra geçici sergiler için odalar ve sanat, nesne ile tarihî belgelerden oluşan kendi koleksiyonu için mekânlar bulunuyor.

Bir sarayın ahırları

İşletme, binanın bir zamanlar komşu Lebrija Kontesi Sarayı'nın eski ahırlarını barındırdığını belirtiyor. Bu komşu yapı, Sevilla'nın merkezinde bir ev müzesidir. Wikipedia'ya göre, soylu bir konut olarak inşası 15. yüzyılda başlamış, cephesi 16. yüzyılda yapılmış ve saray 18. ile 20. yüzyıllar arasında yeniden düzenlenmiştir. Her ne kadar günümüzde farklı amaçlara hizmet etseler de iki bina ortak bir tarihi paylaşır.

Kontes ve mozaikleri

1901'de saray, Lebrija Kontesi Regla Manjón Mergelina tarafından satın alınmış ve antik eser koleksiyonuna ev sahipliği yapmak üzere restore edilmiştir. Wikipedia'nın aktardığına göre, Italica antik kentinden getirilen Roma mozaikleri neredeyse tüm zemin katı kaplamakta ve merkez avluda tanrı Pan'ın bir mozaiği yer almaktadır. 1999'da Kontes'in torunları evi müzeye dönüştürerek halka açmıştır. İçeriyi görmek isterseniz, akşam planınızı buna göre yapmadan önce müzenin kendi açılış saatlerini kontrol edin.

Café cantante biçiminde bir tiyatro

Gösteri salonu, işletme tarafından merkez avluya bakan geniş, yarım daire biçimli bir tiyatro olarak tanımlanmaktadır. Biçimi, 19. yüzyılın ortalarından itibaren profesyonel flamenkonun sahnelendiği eski café cantante'leri, yani şarkılı kafeleri hatırlatır. İşletmeye göre bu düzen, seyircinin sanatçılara yakın hissetmesini ve sesi amplifikasyon olmadan duymasını sağlar. Küçük bir salondur; kalabalık için değil, dikkat için inşa edilmiştir.

Sonraki: Café cantante'den tablao'ya

Galeri odaları ve diğer etkinlikler

İşletme, merkezde sanat sergileri ve özel bir koleksiyon için birkaç oda bulunduğunu belirtiyor. Yıllar içinde etkinlikleri arasında kitap ve plak tanıtımları, konferanslar, flamenko tarihi üzerine ustalık sınıfları, şiir dinletileri, gitar konserleri ve kostümlü ziyaretler de yer alıyor. Bunlardan herhangi birinin belirli bir günde size açık olup olmadığı takvime bağlıdır ve gösteri biletiniz yalnızca performansın kendisi için bir rezervasyondur. Galeri odalarını rezervasyonunuzun değil, ortamın bir parçası olarak görün ve başka neler olduğunu görmek isterseniz işletmenin takvimine göz atın.

Mekânın gösteri için neden önemi var

Bir saray avlusunun yanındaki eski bir ahırda düzenlenen gösteri, bu amaçla inşa edilmiş bir salondakinden farklıdır. Tuğla ve taş duvarlar salona dolgun, yakın bir ses verir ve işletme, sanatçıların mikrofon kullanmadığını özellikle vurgular. Kendi ifadesiyle sonuç, izleyiciyi içine çeken bir atmosferde gerçek bir sestir. Bina belirli bir program vaat etmez, ancak her programın nasıl duyulacağını şekillendirir.