Café cantante'den tablao'ya

Sahne öncesi

Wikipedia, flamenko müziğinin en eski yazılı kayıtlarını 18. yüzyılın sonlarına kadar takip ediyor. Flamenko kelimesi ilk kez 1847 tarihli bir gazete makalesinde bir müzik türünün adı olarak görülür ve burada gitano türü olarak adlandırılır. Sevilla'nın turizm kurulu, 19. yüzyılın ortalarına kadar flamenkonun aile toplantılarından ve özel partilerden neredeyse hiç çıkmadığını söylüyor. Kamu sahnesine çıkışı daha sonra geldi. Şehrin turizm kurulu, flamenkonun şüphesiz Endülüs folklorunun en saf ifadesi olduğunu ve kökenlerinin 15. yüzyılda gitanoların Cádiz, Jerez ve Sevilla kırsalına gelişiyle bağlantılı olduğunu ekliyor.

İlk şarkılı kafeler

19. yüzyılın ortalarında flamenko, cafés cantantes sayesinde popülerlik kazandı. Wikipedia, Sevilla'da ilk flamenko şarkıcıları kafesini 1881'de açan kişi olarak Silverio Franconetti'yi gösterirken, şehrin turizm kurulu bu kafelerin ilkini 1885 civarına yerleştiriyor. Kaynaklar birkaç yıl farklılık gösterse de her ikisi de 1880'lere işaret ediyor. Bu kafeler Endülüs'e ve oradan Madrid'e yayılarak flamenkoyu ücretli bir meslek haline getirdi.

Profesyoneller için bir pota

Wikipedia'ya göre Franconetti'nin kafesinde cantaor'lar rekabetçi bir ortamda çalışıyordu; bu da profesyonel şarkıcıların ortaya çıkmasına yardımcı oldu ve sanatın biçimlenmesini sağladı. Yerliler cante'leri öğrenip Endülüs halk şarkılarını kendi üsluplarıyla yeniden yorumlayarak repertuvarı genişletti. Halkın zevki ise formun sabitlenmesine katkıda bulundu. Makale, kafes cantante'lerin 19. yüzyılın ortalarından 1920'lere kadar profesyonel flamenkonun merkezi olduğunu belirtiyor.

Flamenko opera ve tiyatro

Wikipedia'ya göre 1920 ile 1955 arasında flamenko gösterileri, flamenko operası adı altında boğa güreşi alanlarında ve tiyatrolarda sahneleniyordu. Daha büyük sahneler, sanatın sunuluş biçimini değiştirdi; kadrolar genişledi ve gösteriye daha fazla görkem eklendi. Aradan geçen bir asrın ardından flamenko, hem büyük tiyatro prodüksiyonlarıyla hem de bir avuç sanatçının seyircinin sadece birkaç adım ötesinde performans sergilediği küçük mekânlarla varlığını sürdürüyor. Flamenkoyu küçük bir mekânda izlemek, büyük sahnenin tam tersini yaşamanızı sağlar.

Tablao

Sevilla turizm kurulu, şehrin flamenko tablaolarını eski şarkı kafelerinin doğrudan mirasçıları olarak nitelendiriyor. Kurul ayrıca flamenkoyu mahalle peñalarında, temalı mekânlarda, bazı barlarda ve çift yıllarda iki yılda bir düzenlenen Bienal gibi festivallerde de dinleyebileceğinizi ekliyor. Kısacası tablao, yükseltilmiş bir sahne ve yakın bir seyirci kitlesi etrafında kurgulanmış bir mekân; bu format cafés cantantes'e kadar uzanıyor.

Sonraki: Flamenko paloları açıklandı

Casa de la Memoria nerede yer alıyor

İşletmeci, tiyatrosunun geniş ve yarım daire biçimindeki yapısının eski kafe kantanteleri hatırlattığını, sanatçılarının ise bar veya restoran hizmeti bulunmayan bir salonda mikrofonsuz performans sergilediğini belirtiyor. Bu özellik, gösteri sırasında içecek servisi yapılan bir tablaodan onu ayrıştırıyor. Her iki format da aynı geleneğin parçası ve hangisinin size uygun olduğu, nasıl bir gece geçirmek istediğinize bağlı.

Bugünün takdiri

2010 yılında UNESCO, flamenkoyu İnsanlığın Somut Olmayan Kültürel Mirası Temsili Listesi'ne dahil etti. UNESCO, flamenkonun hanedanlar, aileler, sosyal gruplar ve flamenko kulüpleri aracılığıyla aktarıldığını belirtiyor. Bir ziyaretçi için bu tarih, mekânda duyulabilir: Sevilla'da dinlediğiniz gösteri, aile toplantılarında başlayan aynı yaşayan gelenektir. Cante, baile ve toque hâlâ aynı şekilde aktarılıyor ve küçük bir sahnedeki sanatçılar, mekânın büyüklüğü ne olursa olsun bu zincirin bir parçasıdır.