Τα flamenco palos εξηγούνται

Τρεις τέχνες και ένας παλμός

Η UNESCO περιγράφει το flamenco ως μια καλλιτεχνική έκφραση που συνδυάζει τραγούδι, χορό και κιθάρα. Οι ισπανικές λέξεις είναι cante για το τραγούδι, baile για τον χορό και toque για την κιθάρα. Η Ανδαλουσία στη νότια Ισπανία είναι η καρδιά του, με ρίζες επίσης στη Murcia και την Extremadura. Η UNESCO το έχει εντάξει στον κατάλογο της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, όπου καταγράφηκε το 2010. Πίσω από τις τρεις τέχνες βρίσκεται ο compás, ο ρυθμικός κύκλος που κρατά ένα κομμάτι ενωμένο.

Τι είναι ένα palo

Ένα palo είναι ένα στυλ flamenco, και το άρθρο της Wikipedia για το flamenco εξηγεί ότι τα palos ξεχωρίζουν από το ρυθμικό τους μοτίβο, τον τρόπο, την ακολουθία συγχορδιών, τη μορφή του στίχου και τον τόπο καταγωγής τους. Καταγράφει πάνω από 50 διαφορετικά palos. Κάποια τραγουδιούνται χωρίς συνοδεία, ενώ άλλα έχουν κιθάρα ή άλλη υποστήριξη. Δεν χρειάζεται να τα ονομάσετε στην αίθουσα. Αρκεί να παρατηρήσετε ότι κάποια κομμάτια μοιάζουν αργά και βαριά και άλλα γρήγορα και φωτεινά.

Ο 12σημος κύκλος

Πολλά palos μετρούν έναν κύκλο δώδεκα χτύπων, με τους τονισμούς να πέφτουν σε διαφορετικά σημεία. Το άρθρο περιγράφει τρία είδη δωδεκάσημου ρυθμού: soleá, seguiriya και bulería. Η soleá θεωρείται βασική μορφή. Η seguiriya ξεκινά τη μέτρησή της από διαφορετικό χτύπο. Η bulería είναι η γρήγορη. Όταν ακούτε το κοινό να χτυπά παλαμάκια σε επαναλαμβανόμενο μοτίβο, σηματοδοτεί αυτόν τον κύκλο, και τα βήματα του χορευτή προσγειώνονται στους ίδιους τονισμούς.

Bulerías, το ζωηρό φινάλε

Η bulerías περιγράφεται ως το εμβληματικό palo του flamenco. Είναι ένας γρήγορος δωδεκάσημος ρυθμός που ξεκίνησε ανάμεσα στους Ρομά της Jerez τον 19ο αιώνα, αρχικά ως γρήγορο, εύθυμο κλείσιμο πιο αργών κομματιών. Συχνά κλείνει μια flamenco συνάντηση, συνοδευόμενη από έντονο χορό και χτυπήματα των ποδιών. Αν ένα σόου κορυφώνεται με ένα ζωηρό τελευταίο νούμερο όπου όλο το καστ χτυπά παλαμάκια, αυτή είναι η οικογένεια ρυθμών στην οποία κατά πάσα πιθανότητα βασίζεται, αν και κανένα palo δεν μπορεί να υποσχεθεί για μια δεδομένη βραδιά.

Η φωνή

Στην περιγραφή της UNESCO, το cante τραγουδιέται από άνδρες και γυναίκες, κατά προτίμηση καθιστούς, χωρίς δεύτερες φωνές. Οι στίχοι είναι σύντομοι και απλοί και μπορούν να κουβαλούν θλίψη, χαρά, τραγωδία, αγαλλίαση ή φόβο. Ο τραγουδιστής ονομάζεται cantaor, λέξη που αντανακλά τον ανδαλουσιανό τρόπο ομιλίας. Η Βασιλική Ισπανική Ακαδημία, όπως παρατίθεται στο άρθρο, ορίζει το cante jondo ως το βαθύτερο και γνησιότερο ανδαλουσιανό τραγούδι. Συχνά θα ακούσετε το cante πριν μπει ο χορευτής.

Η κιθάρα

Η UNESCO σημειώνει ότι το toque, η τέχνη του παιξίματος της κιθάρας, έχει προ πολλού ξεπεράσει τον αρχικό του ρόλο ως συνοδεία. Η flamenco κιθάρα είναι ελαφρύτερη από μια κλασική κιθάρα, με στενότερο σώμα και πιο βαθύ ήχο που δεν καλύπτει τον τραγουδιστή. Οι κιθαρίστες συχνά κάθονται με σταυρωμένα πόδια και κρατούν το μπράτσο σχεδόν οριζόντιο. Οι τεχνικές περιλαμβάνουν το ράστρισμα, που λέγεται rasgueado, και το χτύπημα του καπακιού, που λέγεται golpe. Σε έναν μικρό χώρο χωρίς μικρόφωνα, τα ακούτε όλα αυτά άμεσα.

Ο χορός

Το άρθρο περιγράφει το baile ως γνωστό για τη συναισθηματική του ένταση, την περήφανη στάση του σώματος, την εκφραστική χρήση των χεριών και τα ρυθμικά χτυπήματα των ποδιών. Δεν είναι tap dance: τα βήματα υπηρετούν τον ρυθμό και το τραγούδι. Η UNESCO προσθέτει ότι η τεχνική μπορεί να διαφέρει μεταξύ ανδρών και γυναικών χορευτών, με βαρύτερη χρήση των ποδιών στη μία παράδοση και απαλότερη κίνηση στην άλλη. Τα στυλ κυμαίνονται από αυτοσχέδιο, σόλο χορό κοντά στην παράδοση των gitano έως το πιο επίσημο κλασικό flamenco των χορευτικών θιάσων.

Palmas, jaleo και duende

Τα palmas είναι τα παλαμάκια, και όταν δεν υπάρχει κιθαρίστας μπορούν να κρατήσουν μόνα τους το compás. Το jaleo είναι η ενθάρρυνση που φωνάζει το καστ, συμπεριλαμβανομένης της κραυγής olé. Το duende είναι πιο δύσκολο να προσδιοριστεί: η Βασιλική Ισπανική Ακαδημία, όπως παρατίθεται στο άρθρο, το αποκαλεί μυστηριώδη και άρρητη γοητεία. Ο ποιητής Federico García Lorca έγραψε μια διάλεξη γι' αυτό. Ως μέλος του κοινού, συμμετέχετε απλώς κρατώντας ησυχία κατά τη διάρκεια του τραγουδιού και χειροκροτώντας μετά.

Χαρούμενα και θλιβερά στυλ

Ο υπεύθυνος της Casa de la Memoria λέει ότι οι παραστάσεις της συνδυάζουν χαρούμενα και θλιβερά στυλ και παρουσιάζουν διαφορετικό πρόγραμμα κάθε μέρα. Δεν αναφέρει ποια palos θα περιλαμβάνει μια συγκεκριμένη ημερομηνία, οπότε αντιμετωπίστε τις παραπάνω φόρμες ως λεξιλόγιο και όχι ως υπόσχεση. Μετά από ένα βράδυ, πιθανότατα θα ακούσετε τη διαφορά ανάμεσα σε ένα γρήγορο, λαμπερό κομμάτι και ένα αργό, βαρύ, χωρίς καμία βοήθεια από σημειώσεις προγράμματος.

Διαβάστε στη συνέχεια: Εισιτήρια για το Casa de la Memoria